19 februari 2016 Over drie jaar bij de eerste drie

Over drie jaar bij de eerste drie

Op 19 januari 2016 spatte de Dakar droom van Gert Huzink, Gait Schoneveld en Rob Buursen uit elkaar: de Tatra racetruck kreeg lekkende olie op de remmen, vatte vlam en brandde volledig uit. Het was een Dakar-rally waarin de Huzinks werden achtervolgd door pech. Maar dat ze zich niet uit het rennersveld laten slaan bleek helder op de ROC contactavond van dinsdag 16 februari bij Tibbe in Mariaparochie: volgend jaar verschijnen ze aan de start in een Renault met Volvomotor, met de ambitie om drie jaar later bij de eerste drie te finishen. Het werd een ma?nnenavond waar de dames uitvoerig van genoten ...

Het Dakar avontuur van Ewald, Gert en Richard Huzink begon met een uitnodiging vijf jaar geleden ‘om eens te komen kijken’. En wat voorspeld was, gebeurde ook: de gebroeders raakten terstond besmet met het Dakar-virus, dat twee kenmerken heeft: stoer en extreem. Richard deed eenmaal mee aan de loodzware rally, in 2012, maar overleed helaas een jaar later.

Gert: “We waren natuurlijk onervaren, dus we hebben aanvankelijk een Franse navigator ingehuurd, Euge?nie. Maar die wilde ermee stoppen toen we een keer met de truck een koprol maakten. Later moesten we haar terugreis ook nog betalen – hebben we ook gedaan, maar wel acht tussenstops laten maken...”.

De fameuze rally van 2016 begon al met een merkwaardig incident. Gert: “Een anderhalve uur voor de start zei ik voor de gein: je zult je sleutels vergeten zijn ... Wil je ze toch even pakken, en bleken ze in de servicewagen te liggen die al op 100 kilometer verderop was! Ewald is in zijn snelle auto gesprongen, heeft de servicewagen op tijd kunnen lokaliseren en was anderhalve minuut voor de start terug, me?t de sleutels”, aldus Gert, die droog constateerde dat “er nogal wat mis ging”.

De Rally 2016 werd geteisterd door droogte met hitte, en ongewoon veel regen. “Verder reden we soms op grote hoogte, dan word je misselijk, krijg je hoofdpijn. Je moet dan veel drinken, dus ook veel eh.. water afvoeren. Da’s een hoop gedoe, met waterflesjes tussen je benen tot alles gewoon in je broek laten lopen...”. Maar ook technisch zat er veel tegen: de motor bleek te zwaar voor de motorsteunen en braken steeds af, de brandstof injectoren gingen kapot, 200 kilometer voor de finish en moesten worden gerepareerd door monteurs die Ewald snel in rallyoveralls had gekleed, want alleen meerijdende teamleden mogen reparaties uitvoeren. “Een official heeft er zelfs anderhalf uur bij staan kijken”, grijnsden de broers.

De voorlaatste dag bracht ‘een sneu einde’ aan het avontuur: Gert mist een onverwachte bocht, de truck smakte over het ruwe terrein, en door lekkende olie op de hete remmen stond het gevaarte in no time in lichterlaaie, met de rijders gelukkig allemaal ongedeerd buiten. “Er was geen blussen aan”, aldus Gert die concludeerde dat het ‘letterlijk een zwart einde was’. Maar wat de mannen goed deed was de wijze waarop de lokale bevolking hen opving met eten en drinken dat inderhaast bij elkaar was gebracht.

Stoppen komt niet voor in het woordenboek van de Huzinks. “Het Riwald Dakar Team staat”, aldus Gert en Ewald, “onze sponsors staan achter ons, we zijn een gemoedelijk team en we willen verder, onafhankelijk van grote teams. In 2017 verschijnen we aan de start met een Renault, automatisch geschakeld, met een Volvomotor. De truck wordt nu gebouwd, is in augustus klaar, en dan hebben we nog tijd voor twee proefrally’s en wat testen, maar in januari 2017 zijn we klaar voor Dakar. Onze ambitie? In drie jaar eindigen bij de eerste drie!”
Voorzitter Hans Hammink dankte gespreksleidster Christa Rotman met bloemen, en de gebroeders Huzink met een sculptuur van drie figuren, van wie er één door de andere twee wordt opgetild.

Want voor Ewald en Gert blijft Richard in het Riwald Dakar Team voelbaar aanwezig!

KLIK HIER OM HET BEELDVERSLAG TE BEKIJKEN >
Copyright © 2019 ROC B2B