04 november 2016 Peter R. de Vries uitvoerig op zijn praatstoel

Peter R. de Vries uitvoerig op zijn praatstoel

De dinsdagavondbijeenkomst op 25 oktober met Peter R. de Vries – die nu op zijn beurt eens werd ondervraagd en wel door een prima op dreef zijnde Jan Medendorp – heeft ruim 100 belangstellenden een sluitend alibi opgeleverd. En één van de resultaten is dat nu vaststaat dat die ‘R.’ in het midden voor een echte naam staat: Peter Rudolf de Vries. Peter, lachend: “Het kostte nog geen kwartje, maar die marketingvondst is wél onderscheidend geworden”.


Peter R. de Vries zat er in de Beethovenzaal van het Theaterhotel als ondernemer onder ondernemers, en een van hen was dan ook benieuwd naar zijn verdienmodel. Peter maakte daar geen geheim van: al 17 jaar een eigen, goed betaald televisieprogramma, andere tv-programma’s (“ze bellen mij, ik niet hen”), lezingen (Politieacademie), boeken schrijven, o.m. over de ontvoering van Heineken, en sportmanagement, een activiteit die hij met zijn zoon uitoefent. Kan hij morgen stoppen met werken? Antwoord, kort en bondig: “Ja, en dan krijg ik geen bijstand”. Zijn conclusie was dan ook dat “voor hem de misdaad wél lonend is”.


Politieke ambities heeft hij achter zich gelaten. Toen bleek dat minder dan 41% van de kiezers hem een aanwinst voor de politiek zouden vinden, is hij er abrupt mee gestopt. Ook toen de groepering DENK hem recent benaderde voor een Kamerkandidatuur, heeft hij dat geweigerd.


Leven van de misdaad betekent omgaan met misdadigers. Peter R. de Vries kent grote criminelen persoonlijk, en dat maakt het leven niet zonder gevaar want hij komt aan de drie dingen waar een crimineel erg aan is gehecht: zijn vrijheid, zijn geld en zijn reputatie. Dat gevaar raakt natuurlijk ook zijn gezin, hoewel zijn kinderen – zoon en dochter – met de misdaad zijn opgegroeid en daar ‘enigszins onverschrokken zijn uitgekomen’. Zo vertelde hij van een zigeuner die in een televisieopname had gezegd dat Peter in een rolstoel terecht zou komen. Maar toen het programma met die opmerking werd uitgezonden, reageerde zijn toen 11-jarge dochter koeltjes met “Dat had-ie gedacht”. Ze schrok niet eens, lachte Peter. Een andere keer heeft hij na een bedreiging enkele nachten een politieauto voor de deur gehad. “Dat geeft een ongemakkelijk gevoel, je kunt je niet beschermen tegen gevaar. Maar beveiliging of bewaking heb ik nooit willen hebben”.


Criminelen bieden hem geen geld, ze voelen dat een omkooppoging zinloos is. Maar gaat hij wel ‘vriendschappelijk’ met ze om? “Bij hoge uitzondering komt het wel eens tot een voetbalpartijtje, maar met de meeste jongens is wel iets mis. Gewetenloos, geen moraal”. Alleen met Heinekenontvoerder Cor van der Hout ontwikkelde zich een soort vriendschap: ze schreven samen een boek. “Ik begrijp best dat mensen hierover de wenkbrauwen fronsten, maar vriendschap is net als verliefdheid: het overkomt je”. Toen Cor werd doodgeschoten, werd wel van verschillende kanten op hem aangedrongen afstand te nemen van de man, o.m. door de politie. “Dat heb ik niet gedaan, ik wilde de vriendschap niet verloochenen aan de rand van het graf. Bovendien: ik heb criminelen ontmoet die ik eerder zou  vertrouwen dan mensen die op de voorste kerkbank zitten!”.


Door zijn werk komt Peter veel in contact met de politie, maar hij is duidelijk geen verlengstuk. “Veel slachtoffers vinden dat ze geen gehoor krijgen bij de autoriteiten. Ik voel dat onrecht, en wil er iets aan doen”. Dat dit aansluit blijkt wel uit de 100 tot 150 mails die hij dagelijks (!) ontvangt en de ruim 550 moorden die hij de afgelopen jaren heeft onderzocht. Hij beschikte aanvankelijk dan ook over een redactie van 20 man – tegenwoordig wordt op ad hoc basis een redactie samengesteld. Is er dus opvolging van zijn werk mogelijk? Peter: “Ja, er zijn tientallen geweest die het vak bij me hebben geleerd. Nog altijd krijg ik in die stroom mails verzoeken van studenten die stage bij me willen lopen, en ik geef lezingen op de Politieacademie”.


Peter R. de Vries is klip en klaar over zijn samenwerking met de politie. “Een misdaadverslaggever is geen rechercheur. Ik mag geen peilingapparatuur op een auto achterlaten, kan geen telefoons afluisteren of mensen opsluiten en verhoren. Maar als ik morgen naar Peru wil vliegen om mijn werk te doen, kan ik dat. De politie kan dat weer niet”. Maar één keer heeft hij de wet willens en wetens overtreden: nadat de rechter een uitzending had verboden, heeft Peter dat bewust wél gedaan. “Ik vond uitzenden  belangrijker dan dat rechterlijk verbod – soms moet je als journalist de grenzen wat oprekken”.


De opmerking over Peru bracht het gesprek op de zaak Natalee Holloway en Joran van der Sloot. “Bij Joran zit een steekje los, hij heeft geen geweten. Op een schunnige manier heeft hij de moeder van Natalee geprobeerd af te persen. Het is niet zo erg als hij nog een tijdje in de gevangenis in Peru blijft”. Zijn televisieprogramma in 2008 waarin Patrick van der Eem uit Aadorp in de auto uitvoerige gesprekken had met Joran van der Sloot werd overigens in de Verenigde Staten beloond met een Emmy Award.


Dat Peter R. de Vries geen verlengstuk is van de politie bleek ooit uit een uitzending over een politieman die snelheidsovertreders had staan flitsen. “We hebben gewacht tot hij wegreed, en wat bleek: die man reed veel harder dan degenen die hij had bekeurd. Daar maak je geen vrienden mee…”.


Er kwamen nog veel meer onderwerpen aan de orde. Enkele uitspraken over:
vriendinnen: “we hebben een open huwelijk”,

drugs: “als ik de baas was zou ik als eerste daad soft drugs legaliseren. Stop de miljarden die er nu aan de bestrijding worden besteed, in een campagne gericht op de jeugd. Soft drugs is een gezondheidsprobleem, geen strafrechtelijk probleem” ,

internetcriminaliteit: “er is weinig kennis bij de politie en daardoor minder interesse. Diefstal van 250 euro uit de kassa van de HEMA krijgt meer aandacht dan een crimineel die op zolder via internet 250.000 euro steelt”,

bekendheid: "niet altijd leuk, bijvoorbeeld als iemand in een restaurant zijn stoel bijschuift en zijn verhaal begint te vertellen. Dan beleefd afschuiven, en voor je ’t weet word je arrogant genoemd …”.

toekomstplannen: “Ik ben met een producent bezig aan een nieuw programma. Klein tipje van de sluier: manipulatie met voedsel. Paardenvlees dat wordt verkocht als rundvlees. Wijnfraude, olijfoliefraude. Het is allemaal groter dan men denkt…”.


Peter R. de Vries werd met een luid applaus beloond. Maar het applaus gold evenzeer ondervrager Jan Medendorp. Beiden zijn oude bekenden van elkaar, en dat leidde soms tot een gesprek waarin ook de grenzen van het vertrouwelijke aardig werden opgerekt.


Klik hier voor het uitgebreide beeldverslag

Copyright © 2019 ROC B2B